De zachte krachten zullen zeker winnen
in ’t eind – dit hoor ik als een innig fluistren
in mij: zo ’t zweeg zou alle licht verduistren
alle warmte zou verstarren van binnen.
Henriëtte Roland Holst
Die term zwerft nu al een poos door mijn hoofd: de zachte krachten. Het is de term die ik gebruik voor alles waar de vrienden van Trump om lachen, waar ze overheen denderen, wat ze smalend terzijde vegen. Maar het is wel waar ik hartstochtelijk in geloof. Niet: elkaar beconcurreren, niet: het recht van de sterkste, niet: cynisme boven onbevangenheid. Ik geloof oprecht dat je met het internationaal recht, met solidariteit tussen mensen, met zachtmoedigheid en mededogen veel verder komt.
En daar wil ik de komende dagen over schrijven. In elk geval tot maandag 5 januari, maar misschien nog wel langer. We gaan het zien. Het mooie is dat dit voornemen alleen al een soort sleepnet heeft uitgezet waardoor ik meteen diverse voorbeelden zie. Dat geeft de burger moed.
Ik hoop dat je met me meeleest, lezer, dat zou ik fijn vinden.
Geef een reactie